Augusten Burroughs’ autobiographical book, Running with Scissors was originally published in 2002.
When life gives you lemons, make lemonade. And when life gives you crazy, unbalanced parents and guardians, describe your childhood and become a respected writer.
That’s the recipe for success in life that Augusten Burroughs, author of the autobiographical book Running with Scissors, used. Of course, if it weren’t for his innate talent, a handful of detachment and a ton of humor added to this recipe, it could have come out a crock. But no, the reader gets a real treat, a bittersweet description of growing up as a “normal” teenager in an abnormal and chaotic world.
The world that Augusten Burroughs grew up in is so improbable, absurd and crazy that the author has nothing left to do but laugh. Turning negative moments into funny ones is a surefire way to survive, a sign of self-preservation and, it seems, the author’s main specialty. So:
America, 1970s.
Starring:
Father – university lecturer with severe depression, aggressive alcoholic.
Mother – an unfulfilled poet, falling deeper and deeper into mental illness.
Older brother – soulless genius who drops out of school and family at age sixteen, later diagnosed as an asperger.
Narrator/author – the younger child in the family, a homosexual who exhibits compulsive behavior.
Dr. Finch – the family’s psychiatrist and therapist, treading on the thin line separating genius from insanity (okay, I’ll spoiler, he’s completely insane).
Dr. Finch’s family – some are actually biological relatives, some are former or current patients, some and some are hard to tell apart.
The book
The book begins with a brawl between the parents, a bloody brawl that the then eight-year-old narrator witnesses. Later, the tension escalates and only gets worse.
The parents’ divorce is predictable. So is the young narrator’s trouble at school. But why does a psychiatrist become Augusten’s legal guardian, and why does the teenage author himself move permanently into Finch’s house? A house that is a mixture of Harry Potter’s imaginary scenery and King’s horror world? A house where everyone does what and when they want, and where a thirteen-year-old is considered an adult. Where the Christmas tree, or rather its remains, still “decorate” the living room in May.
Augusten brilliantly and humorously describes the eccentricity of the inhabitants of the house. Their funny quirks, but also dangerous follies. Friendly relationships, but also extortion, manipulation and exploitation.
This is not all.
She describes her mother’s subsequent love affairs and the lesbian writing workshops she runs in her living room.
He also describes his initiation and first sexual encounters, which by the standards of then and now fall under the heading of molestation of minors, and which were fully condoned by both the author’s mother and Dr. Finch.
And that’s still not all.
There is also an entire chapter devoted to cataloging and deciphering special messages from God sent to the household in the form of Dr. Finch’s excrement.
And that’s still not all…
But will anyone believe it?
[:pl]
Ksiażka Augusten Burroughs’, Biegajac z nożyczkami była wydana przez Wydawnictwo Sonią Draga w roku 2008, wydanie III.
Gdy życie daje ci cytryny, zrób lemoniadę. A gdy życie daje ci szalonych, niezrównoważonych rodziców i opiekunów, opisz swoje dzieciństwo i zostań cenionym pisarzem.
Taki przepis na sukces w życiu wykorzystał Augusten Burroughs, autor autobiograficznej książki “Biegając z nożyczkami”. Oczywiście, gdyby nie wrodzony talent, garść dystansu i tona poczucia humoru dodane do tej receptury, mógłby wyjść zakalec. Ale nie, czytelnik dostaje prawdziwe cacuszko, słodko-gorzki opis dorastania “normalnego” nastolatka w nienormalnym i jak najbardziej chaotycznym świecie.
Świat, którym przyszło dorastać Augusten’owi Burroughs’owi jest tak nieprawdopodobny, absurdalny i szalony, że autorowi nie pozostało już nic innego jak się śmiać. Zamienianie negatywnych chwil w zabawne jest niezawodnym sposobem na przetrwanie, przejawem instynktu samozachowawczego i jak się zdaje, główną specjalnością autora. Zatem:
Ameryka, lata siedemdziesiąte.
Występują:
Ojciec – wykładowca uniwersytecki z poważną depresją, agresywny alkoholik.
Matka – niespełniona poetka, popadająca coraz głębiej w chorobę psychiczną.
Starszy brat – bezduszny geniusz, który w wieku szesnastu lat rzuca szkołę i rodzinę, zdiagnozowany później jako aspergerowiec.
Narrator/autor – młodsze dziecko w rodzinie, homoseksualista przejawiający zachowania kompulsywne.
Doktor Finch – psychiatra i terapeuta rodziny, stąpający po cienkiej linii oddzielającej geniusz od szaleństwa (no dobra, zaspojleruję, jest kompletnie szalony).
Rodzina doktora Fincha – część stanowi faktycznie biologicznych krewnych, część to byli lub obecni pacjenci, jednych i drugich trudno od siebie odróżnić.
Książka
Książka zaczyna się od awantury między rodzicami, krwawej awantury, której świadkiem jest ośmioletni wtedy narrator. Później napięcie rośnie i jest tylko gorzej.
Rozwód rodziców jest do przewidzenia. Kłopoty młodego narratora w szkole również. Ale dlaczego psychiatra zostaje prawnym opiekunem Augusten’a, a sam nastoletni autor przeprowadza się na stałe do domu Fincha? Domu będącego mieszaniną scenerii z imaginarium Harrego Pottera i świata horrorów Kinga? Domu,w którym każdy robi co i kiedy chce, a osoba trzynastoletnia uznawana jest za dorosłą. Gdzie bożonarodzeniowa choinka, a raczej jej pozostałości, “zdobią” salon jeszcze w maju.
Augusten błyskotliwie i z humorem opisuje ekscentryczność mieszkańców domu. Ich zabawne dziwactwa, ale też niebezpieczne szaleństwa. Przyjacielskie relacje, ale i wymuszenia, manipulacje i wykorzystywanie.
To nie wszystko.
Opisuje kolejne miłostki swojej matki i warsztaty pisarstwa dla lesbijek, które prowadzi w swoim salonie.
Opisuje też swoją inicjację i pierwsze kontakty seksualne, które zgodnie z ówczesnymi i obecnymi standardami podlegają pod molestowanie nieletnich, a które były w pełni aprobowane zarówno przez matkę autora jak i doktora Fincha.
I to nadal nie wszystko.
Jest też cały rozdział poświęcony katalogowaniu i odszyfrowywaniu specjalnych wiadomości od Boga przesyłanych domownikom w postaci ekskrementów doktora Fincha.
I to nadal nie wszystko…
Ale czy ktokolwiek w to uwierzy?
? Więcej rekomendowanych książek znajdziecie tutaj.
[:]